این نیاز کفایت و هویت را می سازد. مفاهیمی که در ذهن ما اعتماد به نفس، عزت نفس، قدرت تصمیم گیری، انتخاب، حل مسئله، خودپنداره مثبت و خودکارآمدی را تبیین می کند. ما در فرایند برآورده شدن این نیاز متوجه میشویم که حتی اگر انتخاب اشتباه داشته باشیم، باز هم می توانیم شروع کنیم. ناراحتیمان را به راحتی می پذیریم و برای جبران اقدام می کنیم؛ بدون اینکه اعتماد به نفس و یا عزت نفسمان جریحه دار شود. دختران و پسرانی که این نیازشان برآورده می شود، در فرآیند رشد، خودشان را به عنوان دختر و پسر می پذیرند. به عبارت دیگر هویت جنسی خود را قبول دارند و به آن افتخار می کنند. کفایت در اینجا به معنای اعتمادی است که فرد به تصمیماتش دارد. اگر این نیاز برآورده نشود بی کفایتی و به دنبال آن وابستگی به وجود خواهد آمد. در صورت برآورده شدن این نیاز، وابستگی و عدم هویت جای خود را به دلبستگی و استقلال می دهد. اغناء این نیاز در طرحواره درمانی ضرورت دارد.
ثبات، تعلق خاطر، در دسترس بودن، پاسخگو بودن، پذیرش نامشروط، بوسه، نوازش، آغوش، تکیه گاه بودن، همدلی، فهمیدن، اهمیت دادن و توجه کردن همه و همه از ارکان اصلی این نیاز هستند. عدم ارضا و یا برآورده سازی بیش از حد آن زمینه را برای شکلگیری اضطراب جدایی و انواع طرحواره های ناسازگار اولیه فراهم می آورد. برآورده شدن این نیاز در طرحواره درمانی بسیار مهم است.
منبع:
http://maziyarjelveh.com/schemes-emotional-deprivation-unmarried-marriage/
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده
وبلاگ دوراندیشی و طرحواره درمانی
